اکنون که گل سعادت پر باز است
دست تو زجام چرا بیکار است؟؟
می خور که زمانه دشمنی غدٌار است
دریافتن روز چنین دشوار است
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ای آمده از عالم روحانی تفت
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
می نوش ندانی ز کجا آمده ای!
خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت!
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ای دل چو زمانه میکند غمناکت
نا گه برود ز تن روان پاکت!
بر سبزه نشین بزی روزی چند
زان پیش که سبزه بر دمد از خاکت
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این کوزه چو من عاشق زاری بوده است
در بند زلف نگاری بوده است
این دسته که بر گردن او میبینی
دستی ست که بر گردن یاری بوده است
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بر من قلم قضا چو بی من رانند
پس نیک و بدش زمن چرا میدانند
دی بی منو امروز چو دی بی منو تو
فردا به چه حجتم به داور خوانند
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این قافله ی عمر عجب میگذرد
دریاب د می که از طرب میگذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله که شب میگذرد
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
برخیز تا شرابی بخوریم
زان پیش که از زمانه تابی بخوریم
کاین چرخ ستیزه روی ناگه روزی
چندان ندهد زمان که آبی بخوریم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در پرده ی اسرار کسی را ره نیست
زین تعبیه ی جان کسی آگه نیست
جز در دل خاک هیچ منزلگه نیست
می خور که چنین فسانه ها کوته نیست
حکیم عمر خیام